مکان‌یابی مسیرهای بهینه خانه تا مدرسه برای دانش‌آموزان و الگوی اتوبوس پیاده نمونه موردی: دو مدرسه ابتدایی محله پونک تهران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران

2 کارشناس ارشد طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران

چکیده

دوران کودکی یکی از مهم‌ترین و حساس‌ترین دوره‌های زندگی هر فرد محسوب می‌شود. مسیر خانه تا مدرسه و فضاهای شهری به‌عنوان فضاهای رابط بین خانه و مدرسه، نقش بسیار مهمی در جریان رشد کودکان از یک‌سو و نیز پایداری شهر، از دیگر سو، ایفا می‌کند. از این رو تعیین مسیرهای ویژه برای کودکان و طراحی آنها از اهمیت بسیار ویژه‌ای برخوردار بوده که تاکنون کمتر به آن توجه شده است. هدف اصلی این تحقیق مکان‌یابی مسیرهای بهینه خانه تا مدرسه برای دانش‌آموزان دو مدرسه ابتدایی دخترانه و پسرانه به روش اتوبوس پیاده در شهر تهران (محله پونک) است. این تحقیق رویکردی توصیفی تحلیلی داشته، تلاش دارد از طریق بررسی‌های اسنادی و تجربیات به معیارها دست یابد و پس از آن به تحلیل داده‌های حاصل از مطالعات میدانی به منظور مکان‌یابی مسیرهای بهینه بپردازد. در این تحقیق از دو روش کمّی و کیفی (آمیخته) استفاده شده است. همچنین جهت بررسی اعتماد یا پایایی مقیاس‌ها از شاخص آلفای کرونباخ و نهایتاً از ابزار GIS برای مکان‌یابی مسیرها بهره گرفته شده است. نتایج بخشی از تحقیق نشان می‌دهد که بهره‌گیری از روش اتوبوس پیاده علاوه بر ارتقای شرایط روحی و جسمی کودکان، کاهش هزینه‌ها، تعدیل ترافیک، کاهش آلاینده‌ها، ارتقای شرایط محلات، مشارکت اجتماعی را به‌همراه دارد. همچنین یافته‌های دیگر تحقیق گویای آن است که عواملی همچون میزان ترافیک، تقاطع‌های ایمن، کاربری‌ها، پوشش گیاهی، امنیت اجتماعی و جذابیت‌های محیطی از مهم‌ترین معیارها در مکان‌یابی مسیر خانه تا مدرسه به‌شمار می‌آید.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Locating and providing the principles of designing the rout of home to school for children based on the Walking School Bus model (Case study: Punak district; Tehran)

نویسندگان [English]

  • mahnaz Ashrafi 1
  • Sareh Ebadi 2
1 Assistant professor, Research institute of cultural Heritage and tourism, Tehran, Iran
2 Master of Urban Design, Faculty of Architecture & Urban Studies, Art University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

Childhood is the most important period of life. In this period, an individual acquires a personal identity and learns the norms, values, behaviors, and social skills. Family is recognized as the most influential agent in the socialization of the individual. School is another important agent of socialization. In this regard, urban spaces, which connect these two agents, have an important influence on the growth of the children. The distance between home and school and spaces connecting these two spaces such as paths, parks, playgrounds, and supermarkets are the most interesting spaces for the children in the city. Thus, it is necessary to pay attention to these components when designing urban areas. Nowadays, there are not any special designs available and these mentioned spaces do not have the security and functionality needed for an active presence of children. Probably, this is why the number of children using private transportation is highly increasing these days. As a result, children have less physically active, leading to traffic in the city and making more air and noise pollution. With the improvement in the accessibility to schools and surrounding spaces by creating sidewalks, which are a combination of playgrounds and other activities related to children’s characteristics, this problem can be fixed to some extent. 
With less independent mobility, children have a reduced ability to navigate and experience the city living in. Urban designers can help children by designing the safest crossing route. To design a safe route, many government and non-government organizations should corporate together. This safe walking route must be designed in a way to have enough attraction for children. In the present study, it is tried to locate and provide the principles of designing the route of home to school for children based on the Walking School Bus model in the Punak district of Tehran. This objective is realized using the survey method, field research, and fuzzy method in GIS software. From the results obtained by this study, it is possible to design safe walking routes to school by Walking Bus Model such that to improve the physical and spiritual conditions of children in the urban spaces. Such a design is accompanied by less pollution, traffic, expenses, and time, as well as developing social participation of children and their parents in the quarter. Furthermore, the results of this research show that the route from school back to home can be different, more attractive, and have more stops than the route from home to school.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Locating
  • Home to school route
  • Children
  • Walking school bus
  • Tehran